�
  جهان بی هدایت یزدان گردونه ای بی فرجام است و حیات بی لطف جانان افسانه ای بی انجام تلاش انسان برای درک حقائق هستی و چرائی زندگی به قدمت حضور او در عالم است و کوشش برای پی بردن به راز های سعادت حقیقی و آرامش درونی الی الابد در جریان. در این راه طولانی همواره درخشش انوار هدایت راهنمایان ربّانی روشن گر طریق بوده است. راهنمایانی که هریک تا مدتی حیات روحانی و اجتماعی انسانها را ارتقا بخشیده اند و بنیان مروّت و اخلاق را تحکیم نموده اند . فیض و رحمت الهی هرگز از عالمیان قطع نخواهد شد و این سنت  تغییر ناپذیر الهی  همواره ادامه خواهد داشت و به فرا خور قدر و ظرفیت مخاطبین و مسائل مبتلا به ایشان هدایت الهی در هر دور به نحوی ارائه می گردد که درمان دردهای اجتماعی و پاسخ گوی معضلات ذهنی مردم زمان باشد. از این رو در ادیان مختلف شاهد تعالیم اجتماعی و روش های عبادتی متفاوتی هستیم که بعضاً  تنها با زمان و یا مکانی خاص مناسبت دارند و قابل تعمیم در بین مردم امروز نیستند . به همین دلیل بسیاری از مردم از هرگونه دیانت و شریعت گریزانند زیرا نه تنها درمان درد های خویش را در اعتقادات رایج  نمی یابند بلکه درد های  بی شماری را نیز نتیجه تمسک به اینگونه عقاید میبینند.
“رگ جهان در دست پزشک دانا است. درد را میبیند و به دانایی درمان میکند.هر روز را رازی است و هر سر را آوازی، درد امروز را درمانی و فردا را درمان دیگر “
یافتن گوهر هدایت الهی در دریا ی پرتلاطم افکار و اعتقادات متنوّع کار آسانی نیست  ولی تشنگان حقیقت و جویندگان طریقت تا وصول به آن از تلاش دست نخواهند کشید. شرط توفیق در این جست و جو  پاک کردن قلب از آلایش تعلقات و تعصّبات و تقالید است و خالی ساختن دل از هر گونه پیش داوری و حب و بغض. البتّه این تلاش یک سویه نیست زیرا که محبوب، طالبان  پرشور خویش را به بشارت “لنهدینم سبلنا”مخصص داشته است و راه خود برایشان خواهد نمود.
دیانت بهائی در اواسط قرن سیزدهم شمسی در کشور مقدّس ایران ظاهر گردید . مؤسّس آن حضرت بهاء الله و مبشّر آن حضرت باب بودند. حضرت باب همچون یحیی  که بشارت به ظهور حضرت مسیح میداد، خبر  اتمام دوران شریعت پیشین و مژده ظهور حضرت بهاء الله را به عالمیان دادند ولی به زودی گرفتار ظلم و آزار متعصّبین و قشریّون مذهبی گردیدند و خود  و بیش از بیست هزار نفر از پیروان صدّیقشان در این راه به شهادت رسیدند.
حضرت بهاء الله نیز از این آزار و ستم در امان نماندند در ایران مدتی در سیاه چال طهران مسجون گردیدند و سپس به دستور ناصر الدّین شاه به بغداد تبعید شدند. با گسترش نفوذ و محبوبیّت ایشان در بغداد دولت ایران مجدداً به هراس افتاد و ایشان را به استانبول و سپس به ادرنه و نهایتاً به عکّا که سخت ترین تبعیدگاه کشور عثمانی بود سرگون نمود.  عکّا اکنون تحت حاکمیّت دولت اسرائیل  قرار دارد و از مقدّس ترین زیارتگاه های بهائیان است. پیکر حضرت اعلی (باب) نیز پس از پنجاه سال به اراضی مقدّسه انتقال یافت و در حیفا که شهری در مجاورت عکّا است استقرار پذیرفت. مقبره ایشان که به “مقام اعلی” شهرت دارد در این شهر بر پا گردیده و مرکز روحانی و اداری بهایی در حول مقام اعلی در دامنه کوه کرمل قرار دارد.
حضرت بهاء الله جوهر پیام الهی در این عصر را وحدت عالم انسانی اعلان نمودند
” ای اهل عالم سرا پردۀ یگانگی بلند شد، به چشم بیگانگان یکدیگر را مبینید، همه بار یک دارید و برگ یک شاخسار”�
 ” مقصود این مظلوم از حمل شدائد و بلایا و انزال آیـات  و اظهار بینات ، اخماد نار ضغینه و بغضاء بـوده که شاید آفاق افئده اهل عالم ، بنور اتفاق منور گردد و به آسایش حقیقی فائز “
�
   تعالیم اجتماعی بسیاری در جهت کمک به حصول این هدف بیان گردیده است که هر یک موانع عمده ای را از سر راه اتّحاد برمیدارد. ارائه دیدگاه هایی چون، یکی بودن اساس ادیان و تشویق به معاشرت و مراودۀ محبّت آمیز با پیـروان آنـها، تساوی حقوق زن و مرد و برابری کلیه ابناء بشر، با هر اعتقاد و از هرطبقه و رنگ، حذف طبقۀ روحانی و لزوم جستجوی آزاد  و فردی حقیقت به جای تقلید ودنباله روی ، ترک تعصبات جنسی و نژادی و ملی و مذهبی و عرضۀ راهکار هایی مانند ایجاد خط و زبان و پول واحد جهانی و تأسیس دادگاههای  بین المللی^۱۷ و اتخاذ روش هایی برای تعدیل اقتصادی از جملۀ آن هاست.
در جهت تعالی حیات فردی نیز اصول و روش هایی نوین عرضه گردیده است که تحولی چشمگیر در ارتقاء روحانی انسان پدید می آورد. جایگزینی خدمت به همنوع  به جای ریاضات وعبادات شاقه وعزلت گزینی و رهبانیت، محبت به جمیع مخلوقات به جای جنگ و جهاد، تشویق به کسب کمالات روحانی و فضائل اخلاقی جهت نیل به قربیت و رضایت الهی بدون چشم داشت به پاداش و یا ترس از عذاب اخروی و نگرش بر احکام الهی به عنوان چراغ های هدایت و کلید های رحمت و نه دستورات واجب الاطاعه، تأکید بر دعا و نیایش به عنوان وسیله ای برای تحکیم روابط عاشقانه با معبود و تسهیل جریان فیض و رحمت الهی^۲۳ و تطابق دین با علم وعقل و نفی خرافات شمه ای از این قبیلند.
 
 “امروز کیش یزدان پدیدار ، جهان دار آمد و راه نمود  کیشش نیکوکاری و آئینش بردباری ، این کیش زندگی پاینده بخشد و این آئین مردمان را به جهان بی نیازی رساند”
�
  امر الهی جامعه ای نوین از مؤمنان در سراسر جهان پدید آورده که با یکدیگر و با سایر جوامع در نهایت محبت و مودت همزیستی مینمایند و کمک به آبادانی و توسعه اجتماعی ممالک خویش را به عنوان فریضه ای روحانی مد نظر دارند.  جامعه ای که با نظمی بدیع و ساختاری متکی بر انتخابات همگانی و آزاد در سطوح محلی، ملی و جهانی اداره میگردد و شایسته است همچون الگویی از حصول وحدت در کثرت  به جهانیان عرضه گردد و با تعمیم اصول آن در جهان میتوان به تحقق قریب الوقوع بشارات کتب مقدسه در هم زیستی گرگ و میش و تبدیل نیزه و شمشیر به گاو آهن و خیش امیدوار بود.
ای بندگان ، اگر دردِ دوست دارید درمـان پدیـدار . اگر دارای دیدۀ بیننده اید گل روی یار در بازار نمودار.  آتش دانائی برافروزید و از نـادان بگریزیـد. این است گفتارپروردگار جهان

bar gerefte az moarefiye aeene jahani

اين نوشته را برای دوستان خود بفرستيد